Caños de Meca is een natuurlijk paradijs dat in het Natuurpark Las Breñas, Barbate ligt en ook Marisma de Barbate genoemd wordt. De natuur is het natuurlijk erfgoed van deze emblematische plaats voor het nudisme, rust (nooit beter gezegd daar er bijna of geen bereik is voor de GSM telefoons) en relax.

Het Natuurpark La Breña heeft een oppervlakte van ongeveer 1.000 hectaren en Caños de Meca representeerd één van de mooiste geografische incidenten aan de kust van Cadiz met een hoogte van ongeveer 100 meter boven zeeniveau.

De provincie Cadiz is behalve het meest zuidelijk gelegen punt van Spanje ook een werkelijk natuur paradijs. Het rekent namelijk met drie natuurlijke gebieden van het hoogste niveau zoals het natuurpark Los Alcornocales, het natuurpark van de Straat van Gibraltar en het natuurpark La Breña. De twee laatste zijn bijzonder omdat het om zowel maritieme als landelijke natuurparken zijn. La Breña dat in het hartje van La Janda ligt is de weerspiegeling van de biodiversiteit van de fauna en flora in de provincie Cadiz en de Staat van Gibraltar.

Tussen (autolink:wegwijzer Barbate) en Vejer in de provincie Cadiz ligt het juweeltje La Breña, een natuurpark met meer dan 4.800 hectaren waarvan ongeveer 1.000 maritiem zijn en 3.900 landelijk. Op deze 5.000 hectaren land en zee vinden wij rotskliffen, sparre- en dennebomen en een grote variëteit aan fauna en flora en de Wadden van Barbate een vaste plaats van de trekvogels. Het natuurpark La Breña werd als dusdanig benoemd in het jaar 1989.

De totale omvang van het natuurpark La Breña liggen de gemeentes Vejer en Barbate en in deze laatste vinden wij ook Caños de Meca een buitenwijk van Barbate met een grote belangstelling voor het landschap, de natuur en de toeristen. Hier vind je hoge rotskliffen (rond de 100m hoog) waar zoetwaterbronnen naar beneden stromen en samensmelten met het zoute zeewater eenmaal beneden wat voor een unieke, autochtone en speciale fauna en flora zorgen. Deze rotskliffen zijn ook de schuilplaats voor vele zeevogels zoals de zeemeeuwen, aronskelken, zilverreigers of de koereiger. Allemaal vogelsoorten die op deze mooie plaats hun nest bouwen en hun kleintjes voeren. Los Caños wordt naar deze zone van het natuurpark La Breña genoemd (Los Caños de Meca), een van de principiële vegetale leven in dit gebied.

Als we de maritime zone van La Breña verlaten richten wij ons naar het berggebied, precies daar waar waar de rotsklif eindigd begint een groot dennebos van pijnboompitten. Een gebied dat meer dan twee eeuwen geleden opnieuw herbebost werd. Andere vegetale soorten zijn de Aleppoden en de Jeneverbessen, twee soorten die tegen het ruwe weer zoals regen en wind bestend zijn en gebruikelijk zijn voor dit gebied van de Straat van Gibraltar op minder dan 15 mijl van het natuurpark vandaan. Andere fauna die in dit gebied te vinden zijn zijn de vogels, met de aanwezigheid van roofvogels zoals de Torenvalk en de Falco. Ook vind je hier andere vogelsoorten die hier naartoe komen zoals de Milanos die van Europa naar Afrika trekken.

De duinen (van fijn zand), de dennebossen, de rotskliffen, de vogels en de diverse en gekleurde flora maken van deze plaats en uitzonderlijk natuur gebied waar iedere natuur liefhebber zijn adem inhoud met deze unieke en uitzonderlijke plaats met zijn dennebossen die totaan de zee reiken, met natuurlijke watervallen, goudgele stranden van fijn zand (vele van hen naaktstranden), variëteit in de fauna en flora... een buitengewoon paradijs voor de natuur liefhebbers en het dierenrijk.

Als we terug kijken in de geschiedenis heeft het natuurpark La Breña ook belangrijke monumenten van de laatste eeuwen. Historisch gezien was deze streek een geostratigisch punt van verdedeging voor de locale bevolking tegen de bezetters, piraten, berebiscusen... Daarom vinden wij in deze streek vele verdedigingstorens zoals de Toren van de Tajo en de Toren van Meca (dezen speelden een belangrijke rol gedurende de eeuwen XV en XVI). De Toren van de Tajo heeft onderandere prachtig uitzicht op de Atlantische kuststrook. Als we het over cultuur hebben dan mogen we het dorp van San Ambrosio en de Hermitage met dezelfde naam niet vergeten.